dag 3

vrijdag 4 maart

Vandaag gaat onze reis naar het eiland Samosir in het Tobameer, een reis van ruim 160 km.

Om 6 uur in de ochtend werden wij in ons hotel gewekt en zo rond 06:45 uur zaten wij aan het ontbijt(buffet). Het was inmiddels 07:30 uur toen wij vanaf ons hotel vertrokken door de drukke ochtendspits van het chaotische verkeer in Medan. 

Chaotisch is het verkeer in Indonesië zeker en dat is ons de gehele reis blijven fascineren. Vanuit Medan reed de bus ons eerst naar de tolweg (Gerbang) rond Medan om vervolgens in de richting van Lurukpakan te rijden. Onderweg steeds dat hectische verkeer, prachtig om mee te maken. Ook op diverse plaatsen aan de weg, met name bij herbouw of nieuwbouw van moskeen, stonden mensen met mondkapjes op tegen de rook uit de uitlaten, midden op de weg met vangnetten om op die manier donaties op te vangen die mogelijk door de passanten werden gegeven. Een komisch gezicht maar ook een gevaarlijke bezigheid door het drukke verkeer en de smalle wegen.

In de omgeving van het plaatsje Simpangampat en wel in Rampah Deli Serdang, gingen wij in een wegrestaurantje genaamd: “Istana Selera” pauzeren om koffie of thee te drinken.

Na de pauze is de bus verder gaan rijden naar Parapat aan het Tobameer.

Onderweg zijn wij nog gestopt bij een palmolie plantage om te kijken hoe de, over het algemeen, vrouwelijke arbeiders de trossen met palmoliepitten boven uit de palmbomen snijden.

Ook zijn wij nog gestopt bij een rubberplantage waar ons werd gedemonstreerd hoe de grondstof voor rubber als stroop uit de boomstammen werd opgevangen.

Rond 1 uur in de middag kwamen wij in Parapat aan waar onze boot, de Toledo-inn 04, al klaar lag om ons naar het eiland Samosir te brengen.

Drie kwartier varen had de boot nodig om ons naar het “Toledo-inn” hotel op het schiereiland “Tuk-Tuk” in het Tobameer te brengen.

Tuk-Tuk is een schiereilandje aan de noordkant van het eiland Samosir. Op de kade van het hotel stonden de “roomboys” ons al op te wachten. Wij werden van de boot naar de grote zaal gebracht en daar ontvangen voor de lunch. De sleutels van onze appartementen werden daarna door Naher uitgereikt en de roomboys brachten ons naar de kamers. Daar legden zij in gebrekkig engels uit hoe alles werkte en wensten ons een plezierig verblijf.

Nadat wij onze koffers een beetje op orde hadden gebracht zodat wij de benodige kleding weer konden gebruiken leek het ons een goed idee om met een paar medereizigers een rondje Tuk-Tuk te wandelen. Rustig lopend en van alles bekijkend waren wij een kleine 2 uur onderweg en rond “Thea-time” weer terug in het hotel.

Na het diner, die wij als groep gebruikten in de grote zaal van het hotel, zijn wij nog even Tuk-Tuk ingelopen op zoek naar een internetcafé om de kinderen in Holland te laten weten dat alles goed was. Bij Lensi, een vrolijk moedertje van 2 kindjes, hebben wij de benodigde mailtjes verzonden en geld gewisseld.

Terug in het hotel  waren een paar werknemers van het hotel met een gitaar en lege bierflesjes als trommels, muziek aan het maken. Heel gezellig en voor wij het wisten was het al weer half elf en dus tijd om onze kamers op te zoeken.

Van het weer vandaag kunnen wij zeggen dat het half bewolkt was en enigszins drukkend weer. Rond het Tobameer was de lucht heiig terwijl het later in de middag stevig begon te waaien.