Om 7 uur werden wij
gewekt. Even lekker douchen en dan aan het ontbijt. De vorige avond
hadden wij al op moeten geven wat wij als ontbijt wilden eten. De keus
bestond uit brood, nassi of Bimoen. Wij hadden beiden Bimoen besteld. De
ontbijten werden kant en klaar geserveerd. Daarbij bleek dat Annie de
Bimoen niet smaakte. Gelukkig was dat geen punt en zij kreeg alsnog
brood. Wel waren wij blij dat deze vorm van het ontbijt eenmalig was.
Een ontbijtbuffet is toch wel fijner en makkelijker. Kun je tenminste
zelf pakken waar je op dat moment zin aan hebt.
Kwart over acht
stapten wij weer op de boot om naar Parapat te varen.
In die plaats op
de “vaste wal” gaan wij eerst de markt bezoeken. Vanaf het water zagen
wij al de blauwe en oranje zeiltjes die de mensen op de markt moesten
beschermen tegen de felle zon. Wat wij op die markt aantroffen valt met
geen pen te beschrijven. Zo’n chaos waarin daar werd verkocht hadden wij
nog nooit eerder meegemaakt. En eerlijk gezegd op diverse markten die
wij tijdens deze vakantie bezocht hebben was het druk en soms chaotisch
maar niet z’n “heksenketel” als hier.
Tijdens een ruzie tussen 2
standhoudsters sloeg de één de ander met een grote parasol onver waarbij
de waren van anderen ook niet ongemoeid bleven en die zich er dus ook
weer mee gingen bemoeien. Fantastisch om dat eens een keer mee te maken.
Het te verkopen
vlees en vis ligt gewoon op de grond, de kippen lopen er vervolgens
dwars doorheen. Naast de groente stond iemand met kleding, daarnaast
weer een loempiabakker, prachtig!!!!!
Een half uurtje
later hadden wij de markt wel gezien en werd er gezamenlijk koffie
gedronken in lodging House “Trogadero”.
Op het terras werden een paar
kleine kinderen nog blij gemaakt met uit Nederland meegenomen pennen.
Na de koffie gingen
we met de bus op weg naar een authentiek Batakdorp maar eerst stopten
wij onderweg nog bij een schooltje in Lumbanjulu, SD Negeri nr: 173655.
Op dat schooltje werden wij hartelijk door de kinderen en hun lerares
ontvangen. De kinderen van de openbare lagere scholen lopen altijd in
met een witte blouse en rode broek of rok. Alleen op de zaterdag zijn
zij al in padvinderskleding gekleed om na schooltijd naar de padvinderij
te gaan. De kinderen zongen voor ons diverse liedjes en zorgden ervoor
dat wij meeklapten en zongen. Uiteraard trakteerden wij de kinderen op
allerlei snoepgoed, pennen of andere dingen en een kleine donatie werd
ook op prijs gesteld.
Tussen de
rijstvelden door reden wij door naar “Jangba Dolok”.
In dat dorp
gaan wij authentieke Batak woningen bewonderen.
In het dorp stonden er vier
woningen, nog met originele rieten daken op een rijtje. De bewoners
kwamen meteen op ons af om van alles en nog wat te verkopen. In één van
de woningen konden wij een kijkje nemen. In onze ogen wonen die mensen
wel erg primitief.
Na het bezoek aan
het Batakdorp reden wij met de bus vanaf Jangba Dolok terug in de
richting van Parapat.
Onderweg maakten wij nog een stop bij een
ananasplantage om verse ananas te eten. Heerlijk, een oude vrouw die de
ananas klaarmaakte, daarbij geholpen door een serveerster van ons hotel
die de gehele dag voor de verzorging met ons mee ging.
Nadat wij verder
waren gereden hebben wij nog even een fotostop gemaakt om de rijstvelden
te fotograferen.
Terug in Parapat en
weer aangekomen in lodging House “Trogadero”, kregen wij lunchpakketten
van het hotel uitgereikt.
In Parapat zouden wij ook nog een bezoek
brengen aan het paleis van de Regent. Deze bleek echter gesloten en een
bezoek was dan ook niet mogelijk.
Tegen drie uur
voeren wij weer met de boot naar Samosir terug.
Na aankomst, tijdens de “Thea-time”,
zaten wij
weer op het bordes van het hotel wat te drinken, compleet met een
inlandse versnapering in de vorm van kleffe rijst. Na de thea-time is
Jaap nog weer even naar het internet-café gelopen om een mailtje te
versturen en Annie is lekker op het balkon voor onze kamer gaan zitten lezen.
Rond half acht in
de avond werd het weer tijd voor het diner en daarna nog lekker even een
drankje bij muziek gemaakt door Toledo-inn vocal group bestaande uit het hotelpersoneel.
Van deze groep hebben wij de CD gekocht. De muziek
kun je onder deze link beluisteren.
Een
pilsje was voor ons toeristen overal te koop. Sterke drank is in het
moslim Indonesië bijna niet te krijgen.
Deze zaterdag was
het weer een warme dag. Op sommige momenten was het zeker 35 graden en
de zon verdween regelmatig achter de wolkenvelden. Rond het Tobameer
werd het in de middag heiig en begon het tegen de avond weer te waaien.