dag 10

vrijdag 11 maart

Vandaag een vrije dag met voor de deelnemers aan deze reis de mogelijkheid om in de ochtenduren een (gratis) facultatieve tocht naar een Kampung te maken.

Bijna iedereen uit ons reisgezelschap ging mee. Zodat wij na het ontbijt, waarbij vlak bij ons een hagedis een boom inklom.

Met 3 van die karakteristieke groene Bogor busjes vertrokken naar de Kampung Loji.

Na aankomst in de Kampung gingen wij eerst op excursie in een Wajang-poppenmakerij. Van de eigenaar kregen wij uitleg over hoe de poppen gemaakt werden en wat de betekenis daarvan was.

Tegelijkertijd kregen wij een kopje thee of koffie. (Als u er ooit komt, neem geen koffie want dan krijgt u een kopje “Toeboek”, niet echt prettig als u dat niet gewent bent). Vervolgens werden wij (uiteraard) in de gelegenheid gesteld om Wajang-poppen te kopen.

De baas van de Wajang-poppenmakerij gaf ons hierna een rondleiding door en over de Kampung. Daarbij kregen wij een beetje een indruk van hoe de mensen daar wonen en leven. Midden in de kampung was een viskwekerij waar wij door heen liepen en aan de rand van de Kampung was een “lookout” over de rijstplantages met op de achtergrond, in de wolken, de Mount Salak.

Een mooi plekje om foto’s te maken. Ook de bewoners, met name de kinderen, waren fotogenieke objecten.

Terug aan de rand van de Kampung de busjes weer klaar om ons terug te brengen naar Bogor. Daar gingen wij weer  naar het “Kippenrestaurant” voor de lunch die weer voortreffelijk smaakte. Na de lunch stond onze eigen bus weer klaar om ons naar het hotel te brengen.

Wij hadden dus een vrije middag. Annie en ik besloten om met een paar anderen een groen busje te huren en ons naar de ingang van de botanische tuin te laten brengen.

Daar zijn wij met z'n tweeën  uitgestapt om lopend langs het hek rond paleis Buitenzorg weer terug te lopen naar het hotel. Ondertussen kijkend naar alles wat er rond ons gebeurde en naar de honderden herten en reeën in de paleistuinen van Buitenzorg.

Terug in het hotel hebben wij nog een momentje gezwommen in het zwembad. Inmiddels werd het buiten wel slechter weer en maakte de zonneschijn plaats voor een pittige regenbui.

Na het diner hebben wij de, inmiddels van de straatverkopers, gekochte ansichtkaarten geschreven naar de achterblijvers in Nederland en aan Leo, het hulpje van de reisleidster, gegeven om naar het postkantoor te brengen, van zegels te laten voorzien en af te stempelen. Leo heeft zijn werk goed gedaan want een weekje later waren de ansichtkaarten in Nederland bezorgd.

Leo heb ik persoonlijk nog heel gelukkig gemaakt met een (vakbond-)petje met daarop een Nederlands politie-embleem.