dag 18

zaterdag 19 maart

Vandaag kunnen wij van een vrije dag genieten. Een dag om te doen waar je zelf zin in hebt. Reisgenoot Coen en ik hadden afgesproken om voor half zes in de morgen op te staan om samen naar de oostelijke zijde van het schiereiland te lopen. Rond kwart over zes komt aan die zijde de zon uit de zee op .

En inderdaad een fantastisch gezicht. Wij hebben echt genoten van de uit de oceaan opkomende zon en ook van het vertrek van tientallen vissersbootjes die vanaf het strand de zee op werden gedrukt om te gaan varen .

Via de oostkust van het schiereiland, tot aan de ingang van het natuurreservaat en het strand aan de westzijde, zijn wij weer teruggewandeld naar het hotel. Een leuke wandeltocht vroeg in de ochtend . Bij terugkomst in het hotelnheb ik eerst even gezwommen in het zwembad en daarna gedoucht om rond half negen uur lekker van het ontbijt te gaan genieten .

Na het ontbijt zijn wij met een paar reisgenoten over de “promenade” langs het strand gelopen om te kijken of er nog leuke T-shirts als souvenir te koop waren. Mooie en leuke T-shirts waren er genoeg maar onze grote maten, zoals XXL, waren er niet te koop.

Rond koffietijd waren wij weer terug in het hotel en daar konden de deelnemers van ons reisgezelschap, die dat wilden, zich (laten) omkleden in Wajankleding . Een leuk gebeuren waarbij veel werd gelachen. Zodoende werden een groot aantal reisgenoten omgetoverd tot regenten met echtgenoten. Aan het eind werd een gezamenlijke foto gemaakt waarbij onze oudste reisgenoot werd gebombardeerd tot Sultan .

In de middaguren, na de lunch, hebben wij ons vermaakt, met zonnen, zwemmen, biertje drinken en een genoten wij van een overheerlijke lichaamsmassage van een uur .

Voor het diner ben ik eerst nog weer even naar het strand gegaan om voor de laatste keer tijdens deze vakantie te genieten van de in de zee ondergaande zon .

Op het strand trof ik de Oostenrijkse Margot die nu in Pangandaran bivakkeerde. Margot is een “Back-packer” die alleen door Indonesië reist . Een paar dagen eerder had ik haar ontmoet op het strand van Batu Karas. Zij vertelde nog de volgende dag verder te reizen in oostelijke richting.

In het hotel werd de avond vervolgd met een feestelijk afscheidsdiner waarbij heel veel “Saté Ayam” op de tafel kwam. Na het diner hebben wij eerst de koffers weer gepakt, daarna werd met een paar andere reisgenoten een kaartje gelegd om vervolgens redelijk vroeg naar bed te gaan voor een korte nachtrust.