Zoals bijna
iedere dag ook vandaag weer vroeg op. Onze reisleidster adviseerde ons
steeds zo vroeg mogelijk op reis te gaan vanwege de hitte overdag en
omdat het vroeg op de dag meestal rustig is bij grote monumenten. Rond
half zeven zaten wij aan het ontbijt en om zeven uur vertrok de bus.
Wij gaan op weg
naar één van de grote wereldwonderen, de “Borobudur”.
Het advies van
onze reisleidster Pauline om vroeg op pad te gaan en om op die wijze de
drukte voor te zijn bleek de juiste ook zo want toen wij om ongeveer
kwart over acht aankwamen stond er nog maar 1 bus met toeristen. Bij het
vertrek stonden er wel 60 stuks.
Op de Borobudur
werden wij rondgeleid door "Herlambuug", een goed Nederlands sprekende
gids.
De Borobudur is de grootste boeddhistische, ± 60000 m3, tempel van
de wereld werd gebouwd tussen 770 en 850 na Christus. Het tempelcomplex
werd in het begin van de jaren 1800 herontdekt nadat het door de
overheersing van het hindoeïsme in verval was geraakt.
Nadat de tempel
schoon was gemaakt is men diverse malen bezig geweest om het te
restaureren. Met een door de Unesco georganiseerde reddingsoperatie
probeert men momenteel het complex te restaureren. In één van de stupa’s
is het mogelijk om het boeddhabeeld aan te raken en een wens te doen.
Na de
indrukwekkende rondleiding werden wij weer teruggebracht naar de
parkeerplaats waar wij werden belaagd door veel, zeer opdringerige, met
name vrouwelijke verkopers.
Als het ons is
gelukt om de bus te bereiken en weg te rijden stoppen wij nog even kort
bij de voortempel, de "candi-pawon", om een paar foto’s te maken.
Vervolgens maken
wij nog een koffiestop bij “Borobudur-silver”. De koffie was gratis en
de toegang tot de verkoop ook.
Meerdere reizigers maakten van deze
gelegenheid gebruik.
Kort voor
lunchtijd arriveerden wij weer in het hotel.
Na de lunch zijn wij eerst
naar de supermarkt tegenover het hotel gegaan om een paar kleine inkopen
te doen.
In de loop van de
middag ben ik met een medereiziger een wandeling van ruim 2 kilometer
gaan maken naar het nabij het hotel gelegen vliegveld. Direct achter het
hotel hoorde je wel de start- en landingsbaan van “Bandar Udara
international Adisutjipto”
maar de vliegtuigen zelf kon je door de bomen
niet goed zien. Op het vliegveld hebben wij een uurtje gekeken naar de
diverse komende- en gaande vliegtuigen waarna wij weer terug zijn
gewandeld.
De meeste
Indonesiërs vonden het maar vreemd dat wij gingen
lopen en niet ons niet met een taxi o.i.d. lieten vervoeren. Regelmatig
stopte er dan ook een taxi bij ons die ons mee wilde nemen.
Vlak voordat wij
bij het hotel aankwamen barstte er een forse regenbui los. Wel leuk om
te zien hoe de tientallen bestuurders met hun brommertjes midden op de
weg stoppen om de regenkleding aan te trekken.
Daarna, ondanks
de regen, nog lekker een uurtje in het zwembad gezwommen waarna een
gezellige avond volgde met het diner, het leggen van een kaartje en het
drinken van een drankje.