dag 21

dinsdag 22 maart

 

   

 
 

Zoals bijna iedere dag ook vandaag weer vroeg op. Onze reisleidster adviseerde ons steeds zo vroeg mogelijk op reis te gaan vanwege de hitte overdag en omdat het vroeg op de dag meestal rustig is bij grote monumenten. Rond half zeven zaten wij aan het ontbijt en om zeven uur vertrok de bus.

Wij gaan op weg naar één van de grote wereldwonderen, de “Borobudur”.

Het advies van onze reisleidster Pauline om vroeg op pad te gaan en om op die wijze de drukte voor te zijn bleek de juiste ook zo want toen wij om ongeveer kwart over acht aankwamen stond er nog maar 1 bus met toeristen. Bij het vertrek stonden er wel 60 stuks.

Op de Borobudur werden wij rondgeleid door "Herlambuug", een goed Nederlands sprekende gids.

De Borobudur is de grootste boeddhistische, ± 60000 m3, tempel van de wereld werd gebouwd tussen 770 en 850 na Christus. Het tempelcomplex werd in het begin van de jaren 1800 herontdekt nadat het door de overheersing van het hindoeïsme in verval was geraakt.

Nadat de tempel schoon was gemaakt is men diverse malen bezig geweest om het te restaureren. Met een door de Unesco georganiseerde reddingsoperatie probeert men momenteel het complex te restaureren. In één van de stupa’s is het mogelijk om het boeddhabeeld aan te raken en een wens te doen.

Na de indrukwekkende rondleiding werden wij weer teruggebracht naar de parkeerplaats waar wij werden belaagd door veel, zeer opdringerige, met name vrouwelijke verkopers.

Als het ons is gelukt om de bus te bereiken en weg te rijden stoppen wij nog even kort bij de voortempel, de "candi-pawon", om een paar foto’s te maken.

Vervolgens maken wij nog een koffiestop bij “Borobudur-silver”. De koffie was gratis en de toegang tot de verkoop ook.

Meerdere reizigers maakten van deze gelegenheid gebruik.

Kort voor lunchtijd arriveerden wij weer in het hotel.

Na de lunch zijn wij eerst naar de supermarkt tegenover het hotel gegaan om een paar kleine inkopen te doen.

In de loop van de middag ben ik met een medereiziger een wandeling van ruim 2 kilometer gaan maken naar het nabij het hotel gelegen vliegveld. Direct achter het hotel hoorde je wel de start- en landingsbaan van “Bandar Udara international Adisutjipto” maar de vliegtuigen zelf kon je door de bomen niet goed zien. Op het vliegveld hebben wij een uurtje gekeken naar de diverse komende- en gaande vliegtuigen waarna wij weer terug zijn gewandeld.

De meeste Indonesiërs vonden het maar vreemd dat wij gingen lopen en niet ons niet met een taxi o.i.d. lieten vervoeren. Regelmatig stopte er dan ook een taxi bij ons die ons mee wilde nemen.

Vlak voordat wij bij het hotel aankwamen barstte er een forse regenbui los. Wel leuk om te zien hoe de tientallen bestuurders met hun brommertjes midden op de weg stoppen om de regenkleding aan te trekken.

Daarna, ondanks de regen, nog lekker een uurtje in het zwembad gezwommen waarna een gezellige avond volgde met het diner, het leggen van een kaartje en het drinken van een drankje.