dag 25

zaterdag 26 maart

Na een klein aantal kilometers hadden wij al onze eerste (foto)stop bij candi Singosari in Singosari. Deze tempel werd door een paar van ons reisgezelschap bezocht en gefotografeerd.

Daarna reed de bus via de plaatsen Lawang en Pasuruan, langs de noordkust van Java, langs de straat van Madura, tot voorbij Nguling voor een koffiestop bij restaurant Laksana.

Na deze stop reden wij met de bus verder, via Probolinggo, Gudang en Klakah in de richting van Jember voor de lunch. Deze route liep over een groot aantal kilometers langs een kanaal waarin de lokale bewoners “alles” doen zoals: wassen, douchen, tandenpoetsen en zelfs hun behoeften. Rijdende in de bus heb ik de gehele dag foto’s gemaakt. Thuis bleek dat ik ook zo’n “behoefte doende lokale bewoner” op de foto had staan.

Vlak voor Jember, bij het plaatsje Rambipuji, maakten wij nog een stop om een tabaksblad drogerij te bezoeken. Het tijdstip was niet goed want er werd niet gedroogd maar het was best interessant om te zien hoe dat drogen gaat. Ook kwamen er nog een paar landarbeidsters bij ons voor een praatje en natuurlijk was een gift ook welkom.

De lunch gebruikten wij kort daarna bij restaurant Mangli in Jember.

De vorige dag had de reisleidster gevraagd of wij muntgeld aan ruphia’s wilden verzamelen. Op de bergpas voor Kalibaru begrepen wij ook waarvoor. In de bochten stonden steeds Javaantjes die aangaven of de weg door de bocht vrij was. Dit ondanks dat de chauffeur het best kon zien maar dit was hun manier van bedelen. Onze bijrijder gooide hen regelmatig muntjes toe. Hij kon dit ook niet doen maar inmiddels wisten die Javaantjes best bij welk hotel de bus stond en in het verleden, wanneer er niet met muntgeld was gestrooid zaten er een dag later op onverklaarbare wijze krassen op de bus.

Even voor 4 uur arriveerden wij bij de volgende verblijfplaats voor de komende dagen, de Kalibaru Cottage. Een verzameling van los van elkaar staande huisjes op een terrein achter een hoofdgebouw en met daartussen een mooi zwembad. De huisjes waren sober maar geriefelijk. De douches waren in de openlucht achter de huisjes. Welliswaar omringd door een muur en een rooster als plafond maar je staat verder geheel in de open lucht. Leuk om een keer mee te maken. 

Voordat wij de sleutel kregen werd het “wel en wee” binnen het hotel, onder het genot van een glaasje vruchtensap, uitgelegd door de redelijk Nederlands sprekende, 75 jaar oude, beheerder.

Net nadat wij ons huisje hadden betrokken viel de moesson regen weer met “bakken” uit de lucht.

Nadat de regen over was hebben wij eerst even heerlijk gezwommen in het zwembad van het hotel.

Daarna het diner waarbij gezongen werd voor de jarige Wesley uit ons reisgezelschap.