Het is vandaag zondag, 1e paasdag. Vanmorgen was het al erg
vroeg lawaaierig binnen het cottage complex. Er werd een Javaanse
bruiloft gehouden en de talrijke kinderen daarbij zwommen onder luid
gezang en geschreeuw al direct na zonsopgang in het zwembad.
Ondanks dat de kinderen, vanwege de pasen, vrij van school zijn gaan wij
toch een bezoekje brengen aan twee projecten van “Het Schone Streven”
n.l. een schooltje in Krikilan en aan een weeshuis op plantage “de Grote
tuin” in Kalibaru.
Direct na het ontbijt, om 8 uur, vertrekt de bus. Vanaf het hotel is het
ongeveer een 20 minuten rijden. Het schooltje, dat wij het eerst
bezoeken, is verlaten. Eén van de onderwijzeressen is aanwezig om ons te
schooltje te laten zien en uitleg te geven over dit, in 1995 gestarte
project. In dat jaar is de school gebouwd en inmiddels uitgegroeid tot 6
klaslokalen waar 180 kinderen tussen de 3 en 6 jaar gebruik van maken.
Voor ons was het zeer leerzaam om eens te zien en te horen hoe het bij
dit project in zijn werk gaat.
Na ons bezoek liepen wij naar het, een paar honderd meter verderop aan
de andere zijde van de weg gelegen, andere project van “het Schone
Streven” het weeshuis en de plantage “de Grote tuin”
.
Bij de ingang van het weeshuis worden wij opgewacht door in prachtige
Sarongs geklede begeleiding en een drietal, idem geklede, geklede
kinderen uit het weeshuis. Wij kregen een hartelijk ontvangst waarbij
ook iedere reisgenoot een corsage kreeg opgespeld.
Na dit welkom
bezochten wij eerst de plantage om o.a. uitgelegd te krijgen over de
groei en oogst van “cacaoplanten, suikerpalmen, pinda’s kruiden, enz.
Ook zagen wij hoe een Javaan, op z’n blote voeten, de 15 tot 20 meter
hoge palmboom inklom om vruchtsap af te tappen.
Na de excursie over de
plantage kwamen wij terug in het weeshuis waar wij op een feestje werden
getrakteerd. Koffie of thee van de plantage kregen wij te drinken met
daarbij heerlijke hapjes zoals ananas-bollen, pisang-goreng en pisani.
Tegelijk werden er prachtige bloemversieringen gevlochten. Ook werden
wij mannen getooid met bloemversieringen en hoofdkroontjes terwijl de
vrouwen haren werden voorzien van een bloem en zij kleine halskettingen
opkregen. Dit alles gevolgd door dansen door de kinderen die ons
daarbij betrokken. Het gevolg was uiteraard dat wij nog wat doneerden
voor dit goede doel.
Blij en voldaan gingen wij daarna weer terug naar
de bus om ons naar de lunch in het hotel te laten brengen.
Voor de vrije middaguren hadden wij gekozen voor een facultatieve
treinreis en een bezoek een kampong bij Kalibaru. Met 2 busjes werden
wij naar het station van Garahan gebracht in de richting van Jember. Op
het station konden wij van alles, zoals seinhuis enz. bekijken. Na mate
de tijd verstreek dat de trein er aan moest komen kwamen er steeds meer
vrouwen op het perron staan met manden mat handelswaar die aan de
reizigers aan de man gebracht kunnen worden.
En ja hoor, daar kwam een
stokoude diesellok met een aantal wagons er achter waar wij met een handvol andere reizigers in konden stappen. Ondanks dat het 1e
paasdag was zat de trein overvol en konden wij, verdeeld over de laatste
2 wagons, nog een zit of een staanplaats bemachtigen. In de trein,
tussen de reizigers van divers “pluimage” reed deze richting Kalibaro.
Ondertussen waren er diverse mensen die muziek maakten en vervolgens om
geld gingen bedelen. Ook werd de vloer onder je voeten regelmatig
geveegd. In de ene hand de borstel en de andere hand omhoog als
geldbakje. Na een voorspoedige rit met diverse uitzichten kwamen wij na
een half uurtje rijden in Kalibaru aan.
Bij het station stonden de busjes al weer te wachten om ons te brengen
naar een kampong vlak bij ons hotel.
Aangekomen in de kampong maakten
wij, onder begeleiding van een gids, een rondgang door die kampong en de
omliggende plantages. Natuurlijk werd er weer driftig gebedeld door
jonge, maar zeker ook oude, bewoners.
De wandeltocht eindigde vlak bij
de ingang van hotel waar wij nog een aantal meisje van de bediening
tegen kwamen die even een wandeling maakten. Natuurlijk moest Annie met
trainee Annie van het hotel op de foto.
Terug in het hotel hebben wij nog lekker even gezwommen en ons laten
masseren door “Akuz” en “Holima”.
Vervolgens genoten wij ons laatste diner op Java waarna wij alvast
afscheid namen van onze buschauffeur, de bijrijder, en de bemanning van
de vrachtauto.
De dag sloten wij verder af met een dansavond met culturele dansen door
een plaatselijke dans- en gamelangroep.